Vol verwachting klopt ons hart

En als we ons neefje mogen geloven is het naast verwachting toch ook nog een flinke hap spanning. Ja, die heerlijke tijd voor ouders is weer aangebroken. Waar kinderen plots gek zijn op hun groentes en waar ze o zo lief netjes alles weer opruimen als je er om vraagt. De Sint is weer in aantocht.

Dat ze zich de komende weken gedragen als engeltjes, is natuurlijk niet voor niks. Want alle kinderen in Nederland weten, in het grote boek van de Sint staat precies hoe lief je bent geweest en of je wel iets van je verlanglijstje hebt verdient. Toen ik een aantal jaar geleden als grapje vertelde dat de pieten het hele jaar door voor de Sint bijhouden hoe lief je bent, werd dat niet echt in dank afgenomen. Niet door mijn neefje die enkel nog stil op een stoel durfde te zitten, maar ook niet door m’n zus die een kind had wat niet meer kon slapen.

Gelukkig kan die kleine draak het tegenwoordig weer loslaten tot het moment dat het Sinterklaas journaal weer begint. Want sinds maandag zit hij elke avond samen met z’n broer en zusje vol spanning weer te kijken wat Diewertje nu weer heeft te vertellen. En ik kan je zeggen, wij kijken elke avond trouw mee. Want elke avond van de week kan de telefoon gaan voor een kruisverhoor, of wij echt wel op de hoogte zijn van de lekkage aan boord en waarom het pietenhuis zo’n rommeltje is. O, o, o zal het dit jaar dan toch echt wel weer goed komen.

De afgelopen jaren bleven ze tijdens de intocht altijd slapen en mocht de eerste schoen hier gezet worden. Iets waar wij nog meer naar uit keken dan zij zelf (ssssht, niet doorvertellen). In de week er naar toe waren we al druk gegoogeld naar hoe de Sint binnen komt in een haard-loos huis, wat er naast een wortel voor o-zo-snel nog meer in de schoen moest en of katten tegen pepernoten kunnen.

Dat laatste was vooral mijn angst, omdat wij de trotse eigenaren zijn van een rode stofzuiger op pootjes. En voor de rest van Nederland met kat en kind, wees gerust het mag. Net als bij ons volwassenen is één pepernoot niet meteen het probleem, maar worden grote hoeveelheden afgeraden. Bij katten vanwege hun nieren, bij ons wat meer vanwege onze buik en heupen.

Dit jaar is het er helaas tussendoor geglipt en is er geen logeerpartijtje met tekeningen maken, pepernoten bakken en kinderen die vijf keer naar beneden komen, omdat ze dachten iets op het dak te horen. Aankomend jaar weer een kans, met hopelijk er weer een extra schoentje er bij. Want Chris en ik hebben echt waar, het hele jaar netjes onze groente op. Vol verwachting klopt ons hart…

1 reactie

  1. Wendy's avatar Wendy schreef:

    Aaaaaah, de leukste oompjes die je maar kan wensen!! Dat jullie het schoentje van jullie eigen wondertje maar mogen vullen in de toekomst! De leukste papsies die er bestaaan! En zoals altijd wat schrijven jullie toch heeeeerlijk

    Like

Een reactie plaatsen