Saai

Het is hier op het moment zo oersaai. Sander heeft al een hele week nachtdiensten en slaapt dus overdag, ik moet leren voor tentamens dus zit constant achter m’n laptop en Dodo ligt of te slapen of is de hort op.

En dat is dus allemaal een groot probleem op het moment, want er moet een blog worden geschreven! Normaal als mijn hersenen gaar zijn kan ik om me heen kijken voor inspiratie, toch lijkt het me niet verstandig deze blog aan de gesnurkte melodieën van Sander te wijden. Ook uit het raam kijken heeft geen zin, na een verassend warme October is de herfst nu toch echt in Nederland en spelen de kinderen uit de buurt liever warm en droog binnen.

Leuke ontwikkelingen met betrekking onze gewenste draagmoeder zijn er deze week ook niet echt, dat heeft even moeten wijken voor mijn geblok en Sander z’n nachtdienst-instabiliteit. Gelukkig is er wel nog heel veel en goed en gezellig contact met haar, dit is geen verdrietige blog dat een einde meldt gelukkig. Het is gewoon steady.

Leuke verhalen over de neefjes en nichtjes hebben we ook niet. Sinterklaas komt bijna in Nederland dus zolang we het grote speelgoedboek van bol.com niet zijn hebben we geen nut in hun ogen. Nou ja, bijna geen nut; we zijn wel dragers van smartphones dus we bieden wel toegang tot de bijbehorende app. Maar zodra die buit binnen is komt het besef dat wij Sinterklaas niet zijn en hoeven ze ons geen aandacht te schenken dus.

Née, er gebeurd echt niks bijzonders op het moment. Hier over mopperen bij onze ouders heeft geen zin, het enige dat die zeggen is “geniet er nog maar van, als er straks eindelijk echt een kleine is heb je dit soort weken niet meer tot ze het huis uit gaan”. Maar ja, ik persoonlijk ben een grotere fan van het toekomstige kinder gelach dan van de vijfde snurk-symfonie die momenteel uit onze slaapkamer klinkt..