Groetjes uit Marbella Spanje, waar we deze keer een blog schrijven terwijl we onze bijna verbrande schouders insmeren met after sun. Sorry Nederland, misschien is het een schrale troost dat we beiden in een zonnige lente al kunnen verbranden.
Afgelopen week kwamen we steeds dichter bij onze bruiloft. En wat was het een prachtige dag. Hoewel het de hele dag zou regenen en stormen, was het op de perfecte momenten droog en op de wat mindere momenten zelfs te warm (met z’n allen in de zon wachten op de groepsfoto was niet zoals we het hadden gepland). Zoals eigenlijk elke bruid of bruidegom zou zeggen was het een perfecte dag.
Ergens was ik bang dat doordat alle focus op onze bruiloft lag, we niets zouden hebben om hier over te schrijven. Schijnbaar is onze kinderwens zo prevalent in ons hele leven dat het ook doordrong in onze bruiloft. Als eerste was het onze BABS die in haar fantastische toespraak naar voren liet komen hoe groot onze kinderwens was en hoe we hoopte deze in te vullen. Dit kwam dan misschien ook omdat ik haar een halve klinische les had gegeven over alle ins en outs van draagmoederschap toen ze bij ons langs kwam. Ik heb het echt ook wel gehad over hoe leuk Chris was en over hoe leuk we elkaar vinden, maar schijnbaar vond ik het starten van een gezin zo leuk dat het op de dag terug moest komen.
Ook in de speeches van familie en vrienden kwam naar voren dat het een belangrijk punt was in ons leven en hoe ze het ons toch gunde. Wat weer leidde tot veel gasten die er gedurende de dag en avond er meer over wilde weten. En hoe meer biertjes, hoe meer vragen. En ik kan je vertellen, er is genoeg gedronken die avond. Zelfs toen we later met z’n tweeën in bed lagen, konden we het terug vinden in de lieve boodschappen die mensen ons toewensten in hun kaarten. Tja, hoe graag ik ook met Chris wilde trouwen, het feit dat we samen nog bezig zijn met een nog grotere wens, was niemand ontgaan.
Het was een super dag om heerlijk van te genieten. Iets wat we zeker lekker met z’n tweetjes in de zon gaan doen, als we niet te snel te veel verbanden. Even alle aandacht voor elkaar (daarom ook volgende week een blog vanuit iemand anders), met een snufje kinderwens hier en daar. Want schijnbaar zijn we er ergens toch nog mee bezig.
De weg naar de wens 