Katten-kind (want ja dan neem je maar een kat)

Sorry alvast allemaal voor de anticlimax. Na vakantie avonturen en ons eerste uitstapje naar activisme deze week een wat saaiere blog zonder al te veel baby perikelen. Dankzij de post van mamaplaats “Wanneer twee mannen een kind willen: Dan neem je toch een kat..?” hebben we veel nieuwe lezers er bij gekregen en ook best wel wat vragen over katten versus kinderen. We dachten daarom dat het misschien handig was om meteen die vragen hier te beantwoorden.

Als eerste de vaak voorkomende opmerking dat onze lezers het wel snapte dat een kat geen kind kan vervangen. Naast dat we het daar helemaal mee eens zijn, werden we na onze vakantie in Valencia ook meteen op de feiten gedrukt wat een groot verschil kan zijn. Ons katten-kind had namelijk niet één, maar wel liefst twee levende muisjes mee naar binnen gejouwd. Zoals sommige misschien al hebben gelezen, ben ik zeker geen fan van onze kleine grijze vrienden. We hopen dan ook met heel ons hart dat als er ooit een kind mag komen, deze de vervelende gewoonte van zijn roodharige grote broer niet overneemt.

Veel lezers vroegen zich ook af of we niet bang waren dat Dodo en kinderen niet samen zouden gaan. In het begin toen onze dikke kater nog een kitten was, was dat voor ons ook de angst. Dodo is een corona kat die net als vele anderen in die tijd in ons leven is gekomen tussen alle golven van quarantaines door. Het geluk was dat we al een tijd een kat wilde, dus dat we hem niet nu weer op een wachtlijst moesten zetten voor een asiel plekje. Maar omdat er destijds zo weinig mensen over de vloer mochten komen, was hij wel erg eenkennig geworden. Vooral contact leggen met vrouwen vond hij heel spannend (wij ook, maar dan om andere redenen).

Sinds dat er steeds meer mag, komen er steeds meer mensen over de vloer. Mannen, vrouwen, kinderen en baby’s. En hoewel hij er in het begin niet bepaald happig op was, komt hij er tegenwoordig het liefst lekker bij liggen. Het zijn vooral de logés die het soms nog even spannend vinden. Maar als het eerste snoepje is gegeven is het ijs vaak gebroken en mag er in ons bijzijn ook gekroeld worden. Want daar gaat het natuurlijk in Dodo’s leven vooral om; veel aandacht en nog meer snoepjes!

Of het met huilende baby’s dan niet te luid wordt en we bang zijn dat ie wegloopt? Niet bepaald. Hij zal geen kopjes komen geven om te sussen, maar we hebben hem er al meerdere keren op betrapt dat hij toch even komt kijken om te zien of er iets aan de hand is. En eenmaal stil gesust (de baby dan) krijgt ie van ons natuurlijk ook een snoepje om tot rust te komen. Zoals we al zeiden, aandacht en snoepjes.

Nee ons katten-kind vult zeker niet het pijnlijke lege plekje van een kinderwens op, maar we zullen (hopelijk) later net zo veel houden van onze harige first born als van de kalere kleintjes die hem opvolgen. Het vertrouwen is er zeker dat hij ook hen net zo lief gaat vinden als de snoepjes die ze hem opleveren. Met z’n drietjes kijken we daarom ook uit naar het moment dat een beschuit met muisjes de plaats mag in nemen van echte muisjes….want brrr en bah!

Als je ook vragen hebt over katten, kinderen of wat dan ook, stuur ons altijd een berichtje hier, of op de insta. Vinden we alleen maar leuk. We zijn dan wel vooral op zoek naar iemand die ons eventueel kan helpen om een gezin te starten, maar alle leuke berichten onderweg zijn meer dan welkom.