Blue monday

Daar is ie dan. De dag dat je wist dat zou komen is eindelijk hier. Blue Monday. Het is zo’n feestdag die wij het liefst, net als andere speciale dagen zoals dag van de slang en international pancake day (want bah, pannenkoeken) aan ons voorbij laten gaan. Vandaag moet een grijze, sombere dag zijn, waarbij we wereldwijd ontwaken uit de roes van de feestdagen en kei hard terug in de realiteit worden gegooid. Echt een “feest” dag dus.

Als wensouders kunnen we volmondig zeggen dat we maandelijks, soms wekelijks wel tegen iets aan lopen. De Nederlandse wetgeving rondom draagmoederschap, het onbegrip vanuit sommige religieuze hoeken en vooral het niet verder komen. Veel van de andere mannen die net als wij in het zelfde schuitje zitten geven het zelfde aan. Wachten is vervelend, maar vooruit willen maar niet kunnen is gewoon ronduit kut.

Voor ons persoonlijk is dat stukje “kut” vooral het niemand kunnen vinden die je verder kan helpen met het starten van je gezin. Als twee mannen kun je als nog zo veel van elkaar houden als menselijk mogelijk is maar kom je niet verder zonder een vrouw die je wil helpen. En als je dan weer eens op instagram baby filmpjes en gelukkige regenboog gezinnen voorbij ziet komen begin je toch wel eens te twijfelen of je niet iets verkeerd doet. Zien wij iets over het hoofd wat er voor deze mensen wel toe heeft geleid dat het hen wel is gelukt?

Het fijne aan het digitale tijdperk is dat je behalve enkel te kijken naar groene gras bij de buren, je ook het gazonnetje op kunt stappen en kan vragen welke kunstmest zij gebruiken en hoe zij hun “tuinvrouw” hebben gevonden. Hierdoor hebben wij in ieder geval geleerd dat aan het perfecte plaatje van twee papa’s, een hondje en een kind ook heel veel zoeken, vloeken, wachten en nog meer wachten bij hen aan vooraf is gegaan. Wachten, vloeken en zoeken wat we gelukkig samen kunnen doen. Met elkaar, en samen met heel veel andere stellen die precies weten waar je door heen gaat en waar ze je mee kunnen helpen.

Het einde van deze Blue Monday laat gelukkig niet al te lang op zich wachten. Dinsdag staat al weer startklaar en gelukkig hoeven we nog maar vier nachtjes slapen en dan is het internationale knuffeldag. Ik kan nu al niet wachten.

1 reactie

  1. Sjors Veenendaal's avatar Sjors Veenendaal schreef:

    Heel herkenbaar. Sterkte mannen!

    Like

Geef een reactie op Sjors Veenendaal Reactie annuleren