Tag archief: draagmoederschap

Ja ik wil, (jou, maar ook een gezin samen)

Groetjes uit Marbella Spanje, waar we deze keer een blog schrijven terwijl we onze bijna verbrande schouders insmeren met after sun. Sorry Nederland, misschien is het een schrale troost dat we beiden in een zonnige lente al kunnen verbranden.

Afgelopen week kwamen we steeds dichter bij onze bruiloft. En wat was het een prachtige dag. Hoewel het de hele dag zou regenen en stormen, was het op de perfecte momenten droog en op de wat mindere momenten zelfs te warm (met z’n allen in de zon wachten op de groepsfoto was niet zoals we het hadden gepland). Zoals eigenlijk elke bruid of bruidegom zou zeggen was het een perfecte dag.

Ergens was ik bang dat doordat alle focus op onze bruiloft lag, we niets zouden hebben om hier over te schrijven. Schijnbaar is onze kinderwens zo prevalent in ons hele leven dat het ook doordrong in onze bruiloft. Als eerste was het onze BABS die in haar fantastische toespraak naar voren liet komen hoe groot onze kinderwens was en hoe we hoopte deze in te vullen. Dit kwam dan misschien ook omdat ik haar een halve klinische les had gegeven over alle ins en outs van draagmoederschap toen ze bij ons langs kwam. Ik heb het echt ook wel gehad over hoe leuk Chris was en over hoe leuk we elkaar vinden, maar schijnbaar vond ik het starten van een gezin zo leuk dat het op de dag terug moest komen.

Ook in de speeches van familie en vrienden kwam naar voren dat het een belangrijk punt was in ons leven en hoe ze het ons toch gunde. Wat weer leidde tot veel gasten die er gedurende de dag en avond er meer over wilde weten. En hoe meer biertjes, hoe meer vragen. En ik kan je vertellen, er is genoeg gedronken die avond. Zelfs toen we later met z’n tweeën in bed lagen, konden we het terug vinden in de lieve boodschappen die mensen ons toewensten in hun kaarten. Tja, hoe graag ik ook met Chris wilde trouwen, het feit dat we samen nog bezig zijn met een nog grotere wens, was niemand ontgaan.

Het was een super dag om heerlijk van te genieten. Iets wat we zeker lekker met z’n tweetjes in de zon gaan doen, als we niet te snel te veel verbanden. Even alle aandacht voor elkaar (daarom ook volgende week een blog vanuit iemand anders), met een snufje kinderwens hier en daar. Want schijnbaar zijn we er ergens toch nog mee bezig.

Alles volgens plan

Met een zucht van opluchting slaat de overbuurvrouw de achterklep van hun zorgvuldig ingepakte auto dicht. Twee dagen lang heeft ze Tetris voor ouders gespeeld en nu zit alles. Vol trots vertelt ze alle planning en voorbereiding die ze in dit alles heeft gestopt opdat haar kinderen de reis zullen overleven, “maar dat zullen jullie hopelijk ook snel mogen doen” eindigt ze haar verhaal met een grote knipoog.

We durfde niet toe te geven dat we al een beetje heel erg zijn doorgeslagen in het plannen. Niet eens voor onze opkomende bruiloft, daar zijn we heel makkelijk en snel in geweest. Nee juist voor later als er een of meerdere kinderen rondrennen. En dan heb ik het niet eens over de spullen die we al hebben gekocht (want dat hebben we al veel!).

Het is juist bij de wat “grotere” dingen waar we al verder nadenken en dus doorslaan. Auto bij de APK? Moeten we dat nou wel doen, kunnen we niets beter de auto inruilen en alvast een grotere vierdeurs kopen, aldus Sander? Dan kunnen we ook alvast zo’n kinderzitje dat draait kopen, om het in en uit de auto met de maxi cosi makkelijker te maken? En natuurlijk ook een camera dan die de achterbank in de gaten kan houden voor het geval een van ons alleen met de auto en baby moet.

En de logeerkamer, laten we die alvast opruimen en kijken wat de mogelijkheden zijn om de kamer mee te laten groeien met het kind. Want de wieg kan hier staan, en als we die plank er uit halen kan daar straks het eerste bed komen te staan. En dan, als ons kind nog ouder is kunnen we alles een kwartslag draaien en een hoogslaper daar zetten! Allemaal leuke mogelijkheden die ik Sander liet zien toen ik voor het gemak de desbetreffende plank al had gesloopt om aan de slag te kunnen gaan met de ruimte.

Überhaupt, de kamer in het huis dat we hebben gekocht juist omdat het zo lekker dicht bij alle scholen ligt waar ons kind eventueel naar toe kan gaan. Vanaf hier heb je namelijk een peuterspeelzaal, basisschool en middelbare school op steenworp afstand, en zelfs drie locaties van voorgezet onderwijs voor nog later kunnen we vanuit onze achtertuin zien. Ook moesten en zouden we hier wonen omdat het een kindvriendelijke buurt is en de buren meer dan fantastisch zijn voor eigen en elkaars kinderen (hoewel we dat toen nog niet wisten, gewoon een leuke bijkomstigheid).

En de ouderschap boeken/blogs/video’s/gesprekken die we al hebben verorberd. Van opvoedingstechnieken tot tips en alles er omheen, voor ons kind staat nu al een strakke planning klaar tot aan diens twaalfde levensjaar (over de puberteit hebben we nog maar geen plannen gemaakt, pubers onder je dak zijn eng dus denken we nog maar niet aan). Sander heeft zelfs al geïnformeerd hoe het zit met eventueel zwangerschapsverlof en zijn werkschema zo aangepast dat het makkelijker is voor als er een kind is.

Het inpakken van de auto hebben we nog niet bedacht, maar voor de rest hebben we de planning al heel strak. Nu hopen dat we voor 23 maart een kind hebben, anders moeten we de schema’s weer omgooien…