Alle partijen zijn na weken zoeken en wachten weer bij elkaar gebracht! Wanda is er volgens zichzelf meer dan klaar voor, wij als het even kan nog meer en als laatste is er nu ook weer een eiceldonor in zicht. Wanda ziet het hele proces als een estafette triathlon. Wij verzorgen het deel van de zwemmers, het stukje op de e(gg)-bike is voor de fantastische Morgan onze eicel donor weggelegd en Wanda zelf gaat dan de eindsprint inzetten en de prijs (letterlijk) binnenhalen.
Onze zwemmers liggen al weer een tijdje “in het water”. Zoals we wel eens grappen kan je een Chris of Sander liever niet shaken or stirred krijgen, maar on ice moet zeker wel lukken. Startklaar liggen ze daar te wachten, dus het is nu even kijken of we de planning van beide dames synchroon kunnen krijgen. Iets wat even wat moeilijker lijkt te worden, omdat Morgan net als een echte top-atleet erg gewild is en nog een “fietstocht” in de planning heeft staan voor een ander team.
Samen met sports coach Dr. S hebben we gekeken naar wat de opties waren om toch niet weer op de bank te moeten wachten tot Morgan bij ons team kan aansluiten. Omdat Morgan de vorige keer zo’n fantastische opbrengst had, is gekeken of wij mogelijk als het ware mogen mee liften met de familie waarvoor ze nu eerst voor “aan het trainen” is. Dr. S had zelfs nog een plan achter de hand om de kans te minimaliseren als ons team te klein zou zijn, want ook Morgan is er on ice.
Omdat Wanda met haar planning ook het hele thuisfront mee moet nemen, komen we uiteindelijk op een datum uit over iets meer dan een maand. Dit deels om te kijken wat voor hand we deze keer gedeeld krijgen in aantallen eicellen en ook hoe alle uiteindelijke embryo’s getest worden. Hoewel Wanda en wij het liefst direct volle snelheid van start waren gegaan, weten we ook dat voor een goede wedstrijd een goede voorbereiding nodig is.
Voor nu zijn alle deelnemers bekend en kent iedereen zijn doel voor de wedstrijd. Alle handen bij elkaar en op 3 “team baby 2026″… 1..2…3!
De weg naar de wens 