De laatste paar weken zijn weer voorbij gevlogen. Tussen Wanda en ons is het nog steeds dik aan. Elke ochtend staan we op met haar video reactie op ons laatste berichtje van de avond er voor en nemen we soms nog half slapend alweer iets op om terug te sturen. Tussendoor vliegen de video’s en fotos je om te oren, tot we de dag weer afsluiten met een “Good night” of een “Slaap lekker”.
Want stiekem kan ze een he(eeeeeee)el klein beetje Nederlands. Dan wel met een dik Duits accent, omdat er in Texas verrassend veel Duitsers wonen. Dat en omdat veel Amerikanen Dutch en Deutsch nogal snel door elkaar halen. Met een lekkere harde “G”, waar de gemiddelde randstedeling nog een puntje aan kan zuigen en wij als zuiderlingen alleen maar om kunnen lachen. Zij gelukkig ook bij onze pogingen om spontaan over te komen als we “Y’all” in een zin willen verwerken.
Voor Wanda stonden de weken vooral in het teken van psychologische testen, bloed testen en haar eerste en haar eerste bezoek aan de kliniek in San Diego. Dat laatste was voor Wanda nogal een groot iets, omdat ze nog nooit gevlogen had. Zoals ze zelf ook al zei is Amerika echt een land van de autorijders. Wat met het formaat auto wat zij en de gemiddelde Amerikaan heeft, net zo goed een klein vliegschip zou kunnen zijn. Voor een ritje van 6 uur draait deze Texaan haar hand niet om. Toen we uitlegde dat wij in die tijd naar Berlijn of Parijs rijden, moesten we allebei toch even achter onze oren krabben hoe veel groter Amerika was.
De eerste keer vliegen was best wel spannend, maar het ging allemaal goed. We konden alles op de voet volgen, omdat er een kleine live vlog over het vliegveld volgde. Zo weten we alvast alle eettentjes te vinden op Houston International, dat ze comfortabele stoelen hebben voor het eindeloze wachten en dat als je piercings hebt, dat de metaaldetector dan niet af gaat. Dat laatste had Wanda namelijk meer spanning gegeven dan het vliegen zelf.
Het bezoek aan San Diego was uiteindelijk een bliksembezoekje van een paar uur, waarin ze het fantastische team in de kliniek heeft leren kennen, de laatste testen, afnames en gesprekken heeft gehad en we nu met trots kunnen zeggen dat ze met vlag en wimpel (of zoals zij zei Vag and Wipple) is geslaagd! Nu op naar het altijd romantische stukje.. Legal.