Het is alweer bijna het einde van het jaar. Als echte huismutsen maken Chris en ik al jaren een weekmenu voor de boodschappen en voor aankomende week moest ik boven aan die lijst alweer “week 50” typen. Je hoeft ook maar even buiten te stappen om te voelen dat het winter is. Heerlijk om even in te wandelen als de zon schijnt, maar met alle regen en het kleine beetje sneeuw van de afgelopen tijd, verblijven wij toch allebei liever binnen.
Omdat Chris en ik nogal verschillen met betrekking tot het versieren van de boom, resulteert het jaarlijkse optuigen ook met de beste bedoelingen toch steeds in een soort van Tiny en Lau light. Degene die dit mogelijk nog niet kennen, kunnen hier klikken om een beeld te krijgen van de kerstvreugde die zich hier in huis hangt.
Het voordeel van dit jaar is dat er een uur verderop nog een kerstboom moet worden opgezet. Niet alleen drie kerstbomen, maar ook een kerstdorp en een scala aan andere feestdagen artikelen. Hoewel het bijna voelde als vreemdgaan, kon ik natuurlijk niet de kans voorbij laten gaan om even langs te wippen op de dag dat alles werd uitgesteld en opgetuigd. En zo stond ik een uurtje later met vrouw en drie kinderen de kerstboom te versieren. Ja dat nieuwe kabinet veranderd iedereen stiekem toch een klein beetje 😉
Voor ons duurt het wel nog even voor we de boom met een kleine kunnen optuigen, dus ik heb naast genoten ook zeker geleerd van wat wel en niet te doen als dat moment er aan komt. Het belangrijkste is dat de boom hoog genoeg moet zijn om de mooiere ballen op veilige hoogte te hangen. Een win, win situatie voor mij als kerstfanaat, omdat dat elk jaar een grotere boom en meer ballen betekend.
Tot dat het moment daar is geniet ik nog maar even van de andere kerst-fanaat in onze driehoeksverhouding. Want in 1 dag 14 dozen uitpakken en uitstallen lukt natuurlijk niet. Dus morgen mag ik lekker weer. Maar ssssht, niets tegen mijn man vertellen.
De weg naar de wens 