Happy Halloween

Voor de kalender puristen onder onze lezers was het misschien nog een beetje vroeg om elkaar hiervoor te feliciteren, maar ik denk dat bijna iedereen met kinderen net als wij zelf ergens in het afgelopen weekend verkleed op de straat op ging, of op de bank wachtte tot er nog wilder uitgedoste kinderen langs de deur kwamen.

Voor ons betekende het dit jaar weer meehelpen met de spooktocht in het dorp van de neefjes en nichtjes. Iets wat elk jaar leid tot één van de grotere discussies in onze kinderwens-reis. Want bij het zien van al die enthousiaste hyper de pieper kids kom ik tot het punt dat ik er gelijk 12 wil. Chris daarentegen houd het op zulke momenten toch liever bij één, misschien twee maar zeker niet meer dan drie. Stiekem hoop ik dat hij door de jaren heen net zo makkelijk over te halen wordt, als wanneer het aankomt op “het laatste drankje” van de avond (lees: vooruit, nog ééntje dan).

Dit jaar liepen we niet mee met de tocht zelf, maar mochten we samen met alle kinderen slijm/snot maken. Gelukkig voor alle moeders thuis, was het grotendeels zeep en water in een door ons zorgvuldig dichtgeknoopt boterham zakje. Als we de kinderen zelf mochten geloven waren er veel van overtuigd dat het echt snot was. Vooral de grote ogen spraken boekdelen als ik weer vertelde dat ik het hele jaar mijn neus speciaal voor hen had leeggeplukt. Gelukkig kwam slechts sporadisch de vraag terug of ze het dan konden opeten. Tja.. kinderen blijven kinderen zullen we maar zeggen.

Na een spannende nacht was het weekend natuurlijk nog langer na niet voorbij. Want Sebas kwam nog een nachtje logeren. Eén nachtje maar, wat hij zelf maar belachelijk vond, want je kan bij vanaf twee nachtjes logeren echt leuke dingen doen. Gelukkig nam meneer voor deze keer wel genoegen met een nachtje minder. En gelukkig konden we als nog heel veel leuke dingen in die korte tijd stoppen.

Zo is hij vol trots met de Griffoendor sjaal van Chris z’n Harry Snotter kostuum mee naar de markt geweest. Het zou namelijk gek zijn als een Ravenklauw en Hufflepuff er mee de straat op gingen, dus hij nam het met liefde uit onze handen. Voor die kleine man is een rondje markt tegenwoordig vaste prik.

Een nieuwe viskraam bezoeken om te kijken of ze daar lekkerdere kibbeling hebben dan bij de vorige keer (Katje Krol blijft zijn nummer 1), als het even kan een tosti bij de DIT (die echt niet wordt gegeten vanwege het speelgoed wat er bij zit) en als het lekker weer is nog een ijsje voor de barre tocht van 15 minuten terug naar huis. En stiekem doe ik bij alle punten ook maar even mee. Ik ben veel, maar ook niet van steen natuurlijk.

Volgegeten en voldaan zijn we de rest van die korte 24 uur logeren maar lekker op de bank geploft om te gamen en te kletsen over alles wat ie de afgelopen weken weer had meegemaakt tot het ver na bedtijd was. Heerlijk weer zo’n enthousiast hyper de pieper kind in huis. Voor nu gaan we door met proberen voor een eerste en wie weet.. nog eentje dan.