De zomervakantie is weer voorbij, dat was ‘m weer jongens. We hebben genoten, we hebben gesmeerd en geconsumeerd en nu moeten we weer terug naar het normale leven. Geen late avonden met borrels meer en de zwembroek moeten we weer inwisselen voor gepaste werkkleding.
En zeker dat laatste is altijd weer lastig, want na zo’n lange tijd genieten passen niet alle broeken meer, dus net als half Nederland hebben we besloten ons leven toch maar te beteren. Geen drank meer, geen uitgebreide diners en zeker geen pizza’s meer!
Een ander goed voornemen van mij was werk dichterbij huis zoeken. En dat heb ik gelukkig ook gevonden. Niet meer volle weekenden draaien, geen wekkers die om half 7 af gaan en het voornaamste; geen uren meer in de auto.
Nou was die keuze niet alleen gemaakt omdat ik graag uitslaap, hoewel dat natuurlijk zeker ook een belangrijke drijfveer was. Nee, dichterbij huis betekent ook dat mochten we een kindje verwelkomen voor ik ben afgestudeerd ik meer thuis kan zijn met onze frummel. Heel slim van mij natuurlijk, want Sander werkt wel nog in Utrecht dus kan ik veel makkelijker babies ophalen bij opa en oma, drie keer raden wie extra lange rondjes met ons hummeltje gaat rijden om alle hechting toe te eigenen! (Grapje Sander!)
Maar eigenlijk is mijn nieuwe baan het minste om deze week te vieren. Veel leuker, mooier, fijner en wat dan ook is de geboorte van ons nieuwe neefje!!!! Een klein volmaakt mannetje die we allemaal maar wat graag in ons hart en onze armen sluiten, zelfs zijn grote zus die ineens de aandacht moet delen. Het goede voornemen van zuslief en zwager om een keizerskoppel te krijgen is bijzonder goed gelukt met deze!
Al met al kijken we terug op een heerlijke vakantie, maar kijken we vooruit naar fantastisch mooie nieuwe beginnen. En dat is eigenlijk nog leuker.
De weg naar de wens 