Stress

Er begint steeds meer schot in de zaak te komen op onze weg. Na al die tijd zoeken naar een draagmoeder, picnics bezoeken en de kinderafdeling van de Hema plunderen lijkt het echt alsof het dit jaar kan gebeuren. Nu al het papierwerk is getekend is het alleen nog zoeken hoe en wat Maartje en wij gaan beginnen.

En daarvoor hebben we toch weer wat boekwerken nodig. Want hoe dit soort zwangerschappen tot stand komen leren ze je niet op school, en ook de bloemetjes en de bijtjes hoefde hun kelkjes en angels niet in het ziekenhuis te halen. Gelukkig is er veel te vinden op internet over hoe we dit het beste kunnen aanpakken dus we vermaken ons wel met het uitpluizen, het probleem is alleen dat niet alleen de nuttige informatie maar ook de nutteloze of minder leuke informatie op dezelfde plek te vinden.

En zeker die minder leuke informatie houdt één van ons twee dan ook al weken wakker (de ander niet, die valt zoals gewoonlijk nog steeds in slaap zodra een kussen zijn blikveld betreed). Want wat nou als er voor of tijdens de zwangerschap iets mis gaat? Een miskraam, zwangerschapsvergiftiging, zwangerschapsdiabetes, auto ongelukken, kraamkoorts, half zusjes die hun moeder vergiftigen uit jaloezie, HET KAN ALLEMAAL!!!

Goed, dat laatste zal niet zo snel gebeuren wat de twee zusjes in kwestie zijn (hoewel donderstenen) te lief om zoiets te doen, maar de rest gebeurd vaker dan men denkt aldus ons onderzoek. En dit zijn dingen waar je je grotendeels niet op kunt voorbereiden, het komt neer op geluk of pech. Iets wat een van ons wel heeft geaccepteerd en de ander gelukkig steeds beter.

Het zorgt natuurlijk soms voor frustratie, vooral als baby’s en zwangerschappen meer de boventoon lijken te gaan lijden dan andere dingen. Nou denk je na alle die jaren te hebben doorstaan je tegen alles bent opgewassen, zou je bijna denken dat Google te veel roet in het eten gooit. Want terwijl de een het hele huis op stelten zet uit stress en de ander op de bank ligt te chillen alsof het zomervakantie is wordt er heen en weer soms wat woorden gegooid of het niet wat rustiger kan en waarom de box op de verkeerde kamer staat (alsof feng shui rust kan brengen in dit huis).

Gelukkig is er nog steeds genoeg liefde in huis om elkaar niet om te leggen, en na wat goede gesprekken is er zelfs begrip voor elkaars reactie de hoek om komen kijken (communicatie helpt, wie had dat gedacht) dus dit is gewoon iets om later om te lachen. Door naast de nu nog denkbeeldige baby nu al in de watten te leggen en weer wat tijd voor elkaar te maken begint er weer wat meer rust in de tent te komen. Maar als ik vannacht weer naast een tolletje in bed lig ga ik die box toch maar verplaatsen, toch maar voor de zekerheid.