Afgelopen week was er even geen blog. We hadden een volle week de drie kinderen van mijn zus om op te passen, zodat zij even met zijn tweeën weg konden. Een soort 7 day free trial voor ouderschap. Daarom allereerst ode aan alle vaders en moeders die gewoon door bloggen met kinderen er bij. Wij waren al blij als we in de avond nog 30 minuten samen iets konden doen voor we echt (alsnog te laat) naar bed moesten. Tja, vader zijn.
Voor twee mannen die heel graag een gezin willen starten was afgelopen week ondanks dat het veel energie kosten een heerlijke week. Wel vroegen wij ons af of andere ouders ook last hebben van was-kabouters. Tenminste dat denken wij dat het zijn. Kleine onzichtbare wezentjes die overal waar je kijkt kindersokjes en shirts neer leggen. Was, waar twee seconde daarvoor geen was, was. Op de bank, in de tuin, zelfs achter de fruitmand kwam plots een sok te voorschijn. We hopen dat er ouders zijn die ons kunnen helpen aan humane wasboutervallen, want we willen ze natuurlijk wel weer buiten vrij kunnen laten. Ergens ver van het huis, in een bos bij een rode sok met witte stipjes.
Het was fijn je even vader te voelen. Hoewel het neefjes en een nichtje zijn, bekruipt je toch het vadergevoel meer en meer als je ’s avonds om negen uur met z’n tweeën nog broodtrommels en bekers staat te vullen of wanneer je met één op de arm en één aan de hand bij elke straathoek staat te schreeuwen dat de laatste echt eerst links en rechts moet kijken voor hij oversteekt. Want mijn god, wat is die ouder angst toch constant aanwezig. Het liefst zou je ze in bubbelfolie willen wikkelen en elk scherp hoekje af veilen tot het rond is. En laten we niet beginnen over het schuldgevoel als je ze langer op de tablet laat, omdat je toch heel even een momentje rust wil.
Hoewel ze al je energie opvreten en je ze soms achter het behang zou willen plakken, hoeven ze ook maar één keer lief te lachen of iets geks te zeggen (zo bleef er eentje volhouden dat hij een natte peer wilde. Hij lust namelijk alleen natte peren) en je bent gelijk weer om. De discussie wie van ons de strenge vader wordt, moet bij ons zoals jullie lezen nog eens hartig gevoerd worden.
Nu weer alleen thuis op de bank al schrijvend aan deze blog is de stilte stiekem wel oorverdovend. Met alle liefde zouden we de free father trial voor al het geld van de wereld verlengen. Dus vaders van Nederland, geniet namens ons deze vaderdag even extra van je gekleide asbak, of je “toffe peer” tekening. Wij gaan dit weekend even afkicken en maandag maar weer even op de koffie. Gewoon om vakantie foto’s te kijken hoor, totaal niet om hen weer te zien.
De weg naar de wens 