Ik lig lekker op het terras een boek te lezen aan het zwembad. We zijn een paar dagen in Valencia om op ons nichtje te babysitten terwijl haar ouders naar een bruiloft zijn. Om me heen wordt de rust benadrukt door kwetterende vogels en de rustige loungemuziek uit m’n telefoon. En net op het moment dat ik even uit mijn verhaal moet om de pagina om te slaan wordt de rust verstoord door een of andere gek die in de woonkamer gek staat te doen.
Mijn gek wel te verstaan, Sander, die een voorstelling aan t geven is voor zijn kleine publiek wat luid lacht. Hoewel ik hem vanaf m’n tuinstoel niet kan zien weet ik dat hij alles uit de kast trekt om haar tevreden te houden, zo is ie gewoon. Zo zorgzaam als het maar kan, gemixt met een goeie klap van de molen. Dat hij niet in de maat kan dansen van het liedje dat hij notabene zelf bedenkt maakt Sofia niet uit, die lacht alleen maar nog harder. Misschien omdat ze weet dat ze weet dat ze de strijd om haar in slaap te krijgen/wakker te blijven heeft gewonnen.
Ik heb nog geen vijf seconden m’n telefoon vast om dit te typen en de kleine wordt met straaljagergeluiden naar buiten gevlogen. Twee gezichten die stralen van geluk komen een kus stelen om vervolgens meteen verder te vliegen. Zo’n vakantie maakt een mens al meer den tevreden maar dit tafereel maakt me ronduit gelukkig.
Onze zoektocht om onze kinderwens te vervullen gaat met enorme pieken en nog diepere dalen. Hoe vaak we de afgelopen jaren wel niet snikkend of gefrustreerd op de bank zijn geploft met nog een teleurstelling is niet meer bij te houden. De wanhoop slaat ons soms om onze oren en het gekibbel dat er door ontstaat komt de sfeer nou ook niet bepaald ten goede. Als we het er met mensen over hebben krijgen we begrip en medelijden terug, ik denk dat iedereen wel snapt dat het gewoon echt bizar moeilijk is elke dag dezelfde moeite te doen om aan het eind alsnog met lege handen te staan. Het is slopend.
De straaljager is veranderd in voorzichtig pootjebaden. Tevreden gebrabbel vergezeld het geneurie van die gek van me. Geluiden die me weer even een extra zetje geven en me doen herinneren waarom we al die moeite doen. Zodat m’n gek en ik dit geluk ook echt van elkaar en met elkaar kunnen hebben.