Informatie middag

Waar we het twee weken geleden nog hadden over blijven zitten, hadden we afgelopen weekend als het ware de introductie dag van ons nieuwe jaar. De organisatie zwanger voor een ander had een informatie middag over draagmoederschap. De afgelopen jaren hebben we soortgelijke informatie bijeenkomsten bijgewoond van meer dan gewenst. Door corona was alles tot nu toe digitaal, maar deze keer mochten we eindelijk weer eens samen komen in Utrecht.

Onderweg naar Utrecht kwamen we voorbij twee ooievaren die midden op de aanwijzingsborden hun nest aan het bouwen waren. Nou zijn we geen van beide grote gelovigen in het boven natuurlijke zoals tarot kaarten en voortekenen, maar dit was toch ergens wel iets wat onze aandacht trok. De ooievaar die normaal de kleine hummeltjes komt afgeven, probeerde nu z’n nest bouwde op een heel bijzonder plekje. Op z’n minst konden we ons inleven in de dappere poging die ze deden.

Bij mensen die blijven zitten heb ik altijd een beeld in mijn hoofd van onderuit gezakte studenten die geeneens de tijd nemen om hun jas uit te trekken omdat ze eigenlijk niets geven om wat er verteld wordt. Wij zelf zaten er echter meer bij als het lievelingetje van de juf. We hadden deze keer geen kladblok in de hand, maar er zijn menig aantekening gemaakt in de notitie apps van onze telefoons.

Bij de sprekers van deze keer zaten twee mannen die spraken over hoe ze hun kinderwens in vervulling hadden zien gaan. De een via laag-technologisch (potje, spuitje, benen omhoog) en de ander hoog-technologisch via een agency in Canada (vliegtuig, ziekenhuis, rietjes). Hoe alles in z’n werk gaat wisten we al door eerdere bijeenkomsten dus de plastische verhalen konden ons niet meer doen afschrikken.

Het fijne aan dit soort bijeenkomsten en verhalen is dat je hoort hoe het voor anderen was om het hele proces door te lopen, waar je zelf nu midden in staat. De ervaringsverhalen met de ups en de downs en wat je kan verwachten zijn keer op keer fijn om te horen en zeker herkenbaar. Ook verhalen van draagmoeders en zeker de kinderen van draagmoeders waren ook deze keer ook erg waardevol. Als je hoort hoe het “van de andere kant” wordt ervaren gaan je ogen ook elke keer weer open voor dingen die je anders misschien zou vergeten als je ooit op het punt komt dat je iemand ontmoet.

Een geslaagde introductie dag zullen we maar zeggen. En naast dat we weer gezellig hebben kunnen bijkletsen met bekende en nieuwe wensouders over hun ervaring van afgelopen tijd, hadden we nog meer dan genoeg stof om over verder te praten in de auto rit naar huis. Een van de weinige stille momentjes viel toen we weer langs het gek geplaatste nest reden. Even omkijken of alles nog wel goed ging.

En gelukkig zaten ze er nog allebei. Ieder even uitrustend op een lantaarnpaal in de buurt. Vast trots kijkend naar het hard geleverde werk om een nest te bouwen op een bijzonder plekje.