Afgelopen week waren we vijf jaar samen. Daar waar mensen met kinderen een klein knutselwerkje krijgen, kregen wij van ons kattenkind een muisje. Een levens muisje. Chris en ik hebben elkaar corona gegeven…. Vet romantisch.
Het muisje in kwestie leeft op het moment onder onze bank. Het is het tweede levende muisje wat Dodo mee naar huis heeft genomen. Schijnbaar heeft onze reactie op Muistro (het beestje moest een naam hebben) hem doen denken dat we zo trots waren dat Muissolini het perfecte jubileumcadeau zou zijn. Mijn reactie zal het alvast niet zijn geweest, want ik zit na een halve week nog steeds met opgetrokken benen het grootste gedeelte van de dag op de bank. Hoewel corona daar ook wel z’n rol in zal spelen.
Gelukkig waren er dankzij het supersnelle internet een dag na het intrekken van Muissolini al diervriendelijke muizenvallen in het huis. Ik ben geen fan van onze nieuwe bewoner, maar het zelfde lot als Marie Antoinette wens ik geen enkel levend wezen toe. Heldhaftig als dat ik ben op het gebied van kleine kruipers heb ik geopperd dat als hij gevangen wordt ik ‘m dan wel buiten zet. Als we namelijk ooit op het punt komen dat er een ander soort kleintje door het huis heen kruipt, wil ik niet dit soort irreële angsten aan hem of haar door geven.
Op het gebied van enge films ben ik al wel zo ver dat ik gerust midden in de nacht onder het bed naar monsters durf te zoeken en spinnen durf ik tegenwoordig met een glas en een papiertje weer buiten te zetten. Dus als mijn kinderen niet de gekke angst overnemen dat de voordeur niet goed op slot is gedaan, wordt Muissolini mijn laatste stap richting die stoere papa die nergens bang voor is.
Voor nu kan ik nog even schrikken van het gepiep van onder de bank. Nog niemand aan de horizon die samen met ons een gezin wil gaan starten. Dus misschien laat ik het deze keer nog even bij degene van ons twee zonder muizen angst om te testen of de diervriendelijke val ook echt Sander-vriendelijk genoeg is. Ik grijp mijn kans wel bij Muis Verstappen, Micky Muis of Muislyn Monroe. Tot die tijd houd ik het veilig bij beschuit met muisjes. Die zijn in ieder geval Sander-vriendelijk genoeg.