Wat een wereld

“Een kind in deze tijd, dat jullie er aan durven denken”. Een opmerking die wel al een paar keer hebben gehoord.

Een opmerking die ik ook wel begrijp. Het voelt als een rare tijd. Voor ons gevoel elke maand weer nieuwe maatregelen, de een nog vager dan de ander. Op het nieuws zie je oorlogen, honger en verdriet. Dienstverleners kunnen steeds vaker hun werk niet uitvoeren zonder gehinderd of met vuurwerk bestookt te worden. Mensen zijn ontevreden, ongezellig en ongemanierd. Nee inderdaad, als ik daar naar kijk lijkt het niet een ideale wereld om ouder in te zijn, zoveel om je kind voor te beschermen.

En dat ouders hun kinderen beschermen voor al die ellende is voor ons reden genoeg om er wel aan te denken. Want al die nare dingen komen zelden op in de gesprekken die we met onze neefjes en nichtjes hebben. Die groeien niet op met de enge grote wereld, die groeien op onder de beschermende liefde van hun familie. In de veilige warme knuffel van oma zullen ze geen leed vinden, alleen maar liefde. En als opa met ze aan het keten is ervaren ze plezier, geen geweld. Honger zullen ze niet voelen want hun ooms en tantes blijven ze verwennen met stiekem nog een koekje. Dat is de wereld waarin onze neefjes en nichtjes leven want dat is de wereld die ze aangeboden krijgen. Ik zie het elke keer weer gebeuren als we bij Sanders familie op bezoek zijn.

En hoewel er in mijn familie nog geen klein grut rondrent weet ik zeker dat het bij mijn familie niet anders zal zijn. Mijn vader is een wandelende encyclopedie, waarom zou hij hen oorlogen in verre landen laten zien als hij veel mooier kan vertellen over de cultuur en geschiedenis van die landen? En onder het dekentje op de bank met mijn moeder zullen ze duizenden boeken kunnen lezen, veel leuker dan krantenkoppen over bijvoorbeeld bosbranden.

Dit zijn maar een paar voorbeelden van de wereld die onze familie en omgeving voor onze kinderen zou laten zien. Een wereld en tijd met veel meer liefde, wonder en schoonheid dan wij volwassenen ervaren. Een wereld waarin we een kind durven te verwelkomen.

Een reactie plaatsen